Συνέντευξη της Έφης Κοσκώση στην Άντρη Γεωρνταμιλή

Ερώτηση 1 Είσαι κοινωνιολόγος και εργάστηκες ως συντάκτρια στην εφημερίδα Oikopress. Έχοντας διανύσει τον τέταρτο μήνα της πρακτικής εξάσκησης, τι έχεις αποκομίσει από αυτή την εμπειρία; Σκέφτεσαι να την αξιοποιήσεις;

 

Αυτή η εμπειρία με βοήθησε να δοκιμάσω τις ικανότητές μου στη συγγραφή άρθρων μη επιστημονικών στα οποία είχα μια μικρή εμπειρία. Επιπλέον νομίζω πως βελτίωσε τη γραπτή μου έκφραση. Πρώτα από όλα αυτή την εμπειρία θα την προσθέσω στο βιογραφικό μου ως προϋπηρεσία, ενδεχομένως να αναζητήσω και στο μέλλον εργασία σε κάποιο έντυπο ηλεκτρονικό ή μη… αν δηλαδή η κρίση στα Μ.Μ.Ε. δεν τα κλείσει όλα… Το πιο σημαντικό όμως είναι πως νιώθω πως μπορώ να χειρίζομαι καλύτερα το λόγο μου και αυτό μου δίνει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.

Επίσης συνεργάστηκα και γνώρισα αξιόλογους ανθρώπους και επιστήμονες. Οι συναντήσεις για την ύλη της εφημερίδας με εφοδίασαν με διεπιστημονικές προσεγγίσεις για μια σειρά από θέματα.

Ερώτηση 2 Ποια ήταν τα θέματα που ανέπτυξες και δημοσίευσες ως άρθρα.


Τα θέματα με τα οποία ασχολήθηκα αφορούσαν μετανάστες σε συνδυασμό με χρηστική πληροφόρηση για μαθήματα ελληνικών, προγράμματα ένταξης και καταπολέμησης του ρατσισμού, μετανάστευση και φύλο και ενημέρωση σχετικά με ζητήματα αίτησης παροχής ασύλου σε γυναίκες πρόσφυγες και μετανάστριες. Ασχολήθηκα επίσης με οικολογικά θέματα σε επίπεδο θεωρίας αλλά και ερμηνείας των σύγχρονων προσπαθειών του οικολογικού ακτιβισμού και του οικολογικού κινήματος.

Έγραψα μια σειρά άρθρα γύρω από το σύγχρονο τοπίο της εργασίας και της ανεργίας. Κάποια από αυτά αφορούσαν την παρουσίαση νέων θέσεων και προγραμμάτων εργασίας και κάποια άλλα προσπαθούσαν να δώσουν «οδηγίες χρήσεις» της ανεργίας και να ξεδιαλύνουν κάπως το καθεστώς γύρω από τα επιδόματα του ΟΑΕΔ. Άλλα άρθρα προσέγγιζαν θέματα και δομές της Περιφέρειας Αττικής και του δήμου Αθηναίων, όπως η εμπειρία και το κλίμα σε μια Λέσχη Φιλίας.


Ερώτηση 3
Νιώθεις πραγματικά συμμέτοχος συντελεστής μιας ομάδας και αν ναι, πώς κρίνεις το γεγονός ότι η δουλειά αυτή έχει να διαχειριστεί ζητήματα επικοινωνίας και χρηστικής ενημέρωσης; Την αντιμετωπίζεις ως κάτι παραπάνω από δουλειά;

Νομίζω πως η έκδοση της εφημερίδας θα μπορούσε να είναι μια ομαδική και συλλογική δουλειά και σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό κάποιες στιγμές ήταν. Δεν είμαι, όμως, μάλλον το καταλληλότερο άτομο για να το κρίνω αυτό. Λέω πως δεν είμαι, γιατί προσωπικά πριν αποδώσω χαρακτηριστικά και αξιολογήσω οποιαδήποτε κατάσταση χρειάζομαι περισσότερο χρόνο των 5 μηνών που διαρκούν τα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας. Επιπλέον εκτιμώ πως ο χρονικός περιορισμός που εξαρχής θέτει το πρόγραμμα σε αυτή την προσπάθεια ως ένα βαθμό λειτουργεί ανασταλτικά γιατί για να δράσουν συλλογικά και ομαδικά κάποιοι άνθρωποι που λίγο πριν δεν γνωρίζονταν καθόλου μεταξύ τους, χρειάζεται περισσότερος χρόνος προκειμένου να αποκτηθεί το minimum της οικειότητας που απαιτείται. Από την άλλη ένας παράγοντας που λειτουργεί υπέρ της ομαδικής και συλλογικής δουλειάς θα μπορούσε να είναι η διαχείριση ζητημάτων επικοινωνίας και χρηστικής ενημέρωσης, καθώς το προϊόν μιας συλλογικής δουλειάς είναι αναμενόμενο να είναι καλύτερα επεξεργασμένο και προσβάσιμο και άρα περισσότερο χρηστικό. Πως γίνεται να την αντιμετωπίζω εγώ ως κάτι παραπάνω από δουλειά, όταν ο σχεδιασμός του προγράμματος από τους αρμόδιους φορείς μας αντιμετωπίζει ως κάτι λιγότερο από εργαζόμενους και εργαζόμενες; Όπως και να έχει για εμένα είναι μια σημαντικότατη εργασιακή εμπειρία.


Ερώτηση 4
Πριν από αυτή την εργασία ήσουν άνεργη; Είχες κάποια δραστηριότητα; Νοιώθεις αδικημένη από τις συνθήκες που υπάρχουν στην Ελλάδα για τους πτυχιούχους;

Πριν από αυτή την εργασία ήμουν άνεργη για 1,5 χρόνο. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν είχα γεμάτο χρόνο γιατί ολοκλήρωσα το μεταπτυχιακό μου στα παιδαγωγικά με τη συγγραφή της διπλωματικής που είχε μείνει πίσω λόγω της προηγούμενης δουλειάς μου. Η αναζήτηση δουλειάς ήταν επίσης κάτι που απαιτούσε πάρα πολύ χρόνο. Αδικημένη νιώθω σχεδόν από όλα όχι μόνο από τις συνθήκες που υπάρχουν για τους πτυχιούχους. Βέβαια το ότι είμαι πτυχιούχος δεν φαίνεται να ενδιαφέρει και κανένα και ειδικά το ότι είμαι κοινωνιολόγος που ούτως ή άλλως δεν μας υπολόγιζαν και πριν την κρίση.


Ερώτηση 5
Υπάρχει μια κλισέ φράση που λέει ότι, η δική σας γενιά είναι μια χαμένη γενιά, μέσα στην μετριότητα του συστήματος, που κυριάρχησαν οι φούσκες στην οικονομία, η κλεπτοκρατία, η διαφθορά και εν πολλοίς η αναξιοκρατία. Πως θα ήθελες να σχολιάσεις εσύ αυτή την εκτίμηση;

Προσωπικά νιώθω πως ανήκω στη γενιά που από το «κανείς δεν πάει χαμένος» που μας έλεγε μια φιλόλογος στο λύκειο στα τέλη της δεκαετίας του ’90, απαντώντας στις επαγγελματικές μας ανησυχίες, σήμερα έγινε «η χαμένη γενιά». Μπορεί τώρα λόγω της κρίσης να φαίνεται η προηγούμενη περίοδος ρόδινη αλλά μη ξεχνάμε και πως και τότε υπήρχαν προβλήματα. Απλά αν τη δεκαετία του 2000 δεν έβρισκα δουλειά στο αντικείμενό μου, έστω και με δυσκολία έβρισκα κάποια άλλη δουλειά και ο μισθός χωρίς να ήταν πάντα αυτός που θα έπρεπε, τουλάχιστον θα μου εξασφάλιζε τα βασικά. Δεν υπήρχε ζήτημα επιβίωσης όπως υπάρχει σήμερα και μας κάνει μια χαμένη γενιά. Βέβαια το ζητούμενο δεν είναι η απλή επιβίωση. Βασικό χαρακτηριστικό της χαμένης γενιάς είναι και το γεγονός πως δεν μας δύνεται καμία δυνατότητα να αξιοποιήσουμε τις γνώσεις μας και να προσπαθήσουμε να προσφέρουμε, πως νιώθουμε μετέωροι και σχεδόν ανίκανοι να ονειρευτούμε ή έστω να προγραμματίσουμε τον επόμενο μήνα της ζωής μας.

Πάντως δεν νομίζω πως για αυτό ευθύνεται η μετριότητα του συστήματος αλλά το ίδιο το οικονομικό-κοινωνικό σύστημα στον πυρήνα της ύπαρξής του. Άλλωστε βλέπουμε και τα αποτελέσματα τώρα που προσπαθεί να γίνει το καλύτερο σύστημα που θα μπορούσε. Η «χρυσή εποχή» του, με διαφορετικές αποχρώσεις από χώρα σε χώρα, έχει περάσει… το ζήτημα είναι τι θα κάνουμε τώρα. Τα κοινωνικά συστήματα, όποια και αν είναι αυτά, όταν φτάσει η στιγμή της παρακμής τους έχουν χονδρικά δύο επιλογές: ή θα σαρώσουν/καταστρέψουν τα πάντα προκειμένου να ανακάμψουν ή θα σέρνονται μέχρι την αντικατάστασή τους από κάποιο άλλο κοινωνικό σύστημα. Το τι από τα δύο θα συμβεί εξαρτάται και από άλλους παράγοντες και κυρίως από τη βούληση των ανθρώπων και τη συμμετοχή τους στα κοινά.


Ερώτηση 6
Όλο αυτό που κάνετε στην εφημερίδα νοιώθεις ως ειδικός συντάκτης στην θεματική σου ή νοιώθεις οτι συμμετέχεις σε ένα έντυπο δημοσιογραφίας πολιτών όπως αυτό τουλάχιστον παρουσιάστηκε τελευταία στην εκδήλωση στο Hilton;

Νομίζω πως είναι ένας συνδυασμός και των δύο. Δεν μπορώ να πω πως δεν συνέβαλλε η ειδικότητά μου στην επιλογή και τη συγγραφή των άρθρων, αλλά από την άλλη δεν ήταν μόνο αυτό. Το γεγονός πως βασική μέριμνα ήταν η εκλαΐκευση του επιστημονικού λόγου, η ελεύθερη διακίνηση χρήσιμων πληροφοριών αλλά και η δομή της εφημερίδας και η λειτουργία της στο πλαίσιο του προγράμματος της κοινωφελούς εργασίας ακόμη και αν δεν ταυτίζεται με το διαδεδομένο πρότυπο της δημοσιογραφίας των πολιτών, σίγουρα δεν μπορεί να ταυτιστεί και με τη παραδοσιακή επαγγελματική δημοσιογραφία.

Αναζητήστε στην Οίκοpress

Βασίλης Τακτικός

Βασίλης Τακτικός - προσωπικός ιστότοπος

Επισκεφθείτε επίσης

 

bio trikala logo

ΑΜΚΕ Ερύμανθος

Social Activism

paratiritiriokp

solon

Ερύμανθος Κοινωφελής Εργασία

edo-mko

Επισκεφθείτε τα Blog Μας

TheBlogIconBlogger 

Πανελλήνιο Παρατηρητήριο

Βασίλης Τακτικός – Συγγράμματα για την Κοινωνική Οικονομία

Δημοσιογραφία Πολιτών

Συμμετοχική Δημοκρατία

Η Επανάσταση των Social Media

Πράσινες Πόλεις

Υδάτινοι Πόροι και Περιβάλλον

Διαδραστική Παιδεία μέσω της Τέχνης

Κοινωνικά Υποστηριζόμενη Γεωργία

Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας

Social Activism in the World

Κοινωνική Οικονομία

 

Συμπράττων φορέας

Περιφέρεια Αττικής