Ποιοι Είμαστε

Who's Online

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 120 επισκέπτες και κανένα μέλος

Newsletter

Γραφτείτε για τα νέα της οίκοpress.

Γίνε μέλος στο Facebook!

 

 ΑΜΚΕ Ερύμανθος

 Κοινωφελής Ερύμανθος Αθήνα

 Δημοσιογραφία Πολιτών

 Βιολογικά Προϊόντα

 Καταναλωτική Συνείδηση

 Οικοενέργεια

Ακολουθήστε μας στο Twitter...

Διανύουμε μια περίοδο κρίσης

Συνέντευξη που πήρε ο Αθανάσιος Κόκκοτος από τη Γαρυφαλλιά Γκαντζούνη Απόφοιτη της σχολής Οργάνωσης και Διοίκησης του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

 

Ερώτηση 1: Γαρυφαλλιά, ως οικονομολόγος και συγκεκριμένα εξειδικευμένη στην διοίκηση επιχειρήσεων, είχες την ευκαιρία να εργαστείς ως συντάκτης στην εφημερίδα οικοpress. Διανύοντας τον 4ο μήνα της πρακτικής σου εξάσκησης τι έχεις αποκομίσει από αυτήν την εμπειρία και πως σκέφτεσαι να την αξιοποιήσεις στο μέλλον?

Απάντηση 1: Είναι γεγονός πως διανύουμε μια περίοδο κρίσης, όπου ενώ υπάρχουν πληθώρα πόρων, ανθρώπινων και άλλων, δυστυχώς μένουν αναξιοποίητοι. Είναι, επίσης, γεγονός πως πάρα πολλοί νέοι με τυπικά και ουσιαστικά προσόντα και θέληση για επίτευξη αποτελεσμάτων, δε βρίσκουν τις κατάλληλες συνθήκες να προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο όσα θα μπορούσαν. Στη δική μου περίπτωση, τολμώ να πω πως έχω βρει μια διέξοδο μέσα στο γενικό αδιέξοδο στο οποίο οδηγείται η χώρα. Πώς είναι δυνατό να συμβαίνει αυτό; Η απάντηση βρίσκεται, κατ’ αρχάς, στην ελεύθερη έκφραση και ανταλλαγή προβληματισμών και δημιουργικών ιδεών μέσω της Δημοσιογραφίας Πολιτών. Ταυτόχρονα, βρίσκεται και στην ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας μέσω της Κοινωνικής Οικονομίας - μιας μορφής οικονομίας για την οποία, δυστυχώς, πολύ λίγα είχα διαβάσει και ακούσει κατά τα φοιτητικά μου χρόνια στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο. Με καλή θέληση, αρμονικές συνεργασίες και ατέρμονη προσπάθεια, αισιοδοξώ ότι τα πράγματα μπορούν να γίνουν καλύτερα – πολύ καλύτερα! Προσωπικά συνεργάζομαι με 45 ανθρώπους με όραμα και στόχο και βέβαια υπάρχουν κι άλλοι εξίσου ικανοί. Παρά τις αντιξοότητες, υπάρχει «χώρος» για δράση, αρκεί να αποβάλουμε το σκεπτικό «πέσε πίτα να σε φάω».

 

Ερώτηση 2: Ποια ήταν τα θέματα-άρθρα με τα οποία καταπιάστηκες σαν οικονομολόγος?

Απάντηση 2: Η αρθρογραφία για μένα ήταν εξαρχής μια πρόκληση, δεδομένου ότι δεν είχα σχετική προηγούμενη εμπειρία. Παρόλα αυτά, έκανα μια αξιόλογη, εκτιμώ, προσπάθεια να αναδείξω το ρόλο της Κοινωνικής Οικονομίας και της Πράσινης Ανάπτυξης στις σύγχρονες κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες, ως μια αρκετά προσοδοφόρο προοπτική απασχόλησης για πολλούς ανέργους, αλλά και μικρομεσαίους επιχειρηματίες. Εκτός αυτού, ασχολήθηκα και με την εκλαϊκευμένη παρουσίαση των ανοιχτών προγραμμάτων του ΕΣΠΑ κ.ά., αλλά και με προτάσεις για την αξιοποίηση των διαθέσιμων φυσικών πόρων στη χώρα μας. Κάτι που συμπαίρανα, πάντως, είναι ότι ενώ παρέχονται χρηματικοί πόροι από το ΕΚΤ στην Ελλάδα και ενώ υπάρχουν διαθέσιμοι πόροι - θέλεις λόγω γραφειοκρατίας, θέλεις λόγω και μιας σειράς άλλων παραγόντων - αυτοί δεν αξιοποιούνται στο βαθμό που θα μπορούσαν. Τέλος, ένα άλλο ένα ζήτημα που με απασχόλησε είναι κατά πόσο εν μέσω κρίσης οι επιχειρήσεις είναι αρκετά ευαισθητοποιημένες ώστε να επενδύουν στην ΕΚΕ. Εδώ οπωσδήποτε τα πράγματα θα έπρεπε να είναι διαφορετικά. Μπορεί ακόμα να υπάρχουν επιχειρήσεις που βραβεύονται, αλλά καλύτερα να μη μέναμε σε αυτό...

 

Ερώτηση 3: Πως νιώθεις που έπρεπε να συμμετάσχεις και να λειτουργήσεις σε μια ομάδα? Υπήρξε συνεργασία μεταξύ σας για να βγει το αποτέλεσμα κατά την διάρκεια του 4μήνου? Ποιες δυσκολίες αντιμετώπισες?

Απάντηση 3: Η αλήθεια είναι πως πρώτη φορά μου δόθηκε η ευκαιρία να συνεργαστώ με τόσο νέο κόσμο, με τόσο διαφορετικό background ο καθένας. Αυτό επέδρασε σίγουρα θετικά σε μένα, γιατί με βοήθησε να ανοίξω τους ορίζοντές μου, να αρχίσω να προσεγγίζω τα διάφορα ζητήματα και υπό άλλες οπτικές και να προβληματιστώ με διαφορετικό τρόπο. Παρόλα αυτά τα πράγματα δεν ήταν πάντα ιδανικά, μιας και υπήρχαν κάποια θέματα στην οργάνωση όλων αυτών των ανθρώπων ώστε να είναι ξεκάθαρα τα καθήκοντα και οι ρόλοι του καθενός. Επιπρόσθετα, δεν ήταν πάντα εφικτό να δίνονται σε όλους άμεσα οι απαραίτητες πληροφορίες και τα μέσα ώστε να μπορούμε να λειτουργήσουμε ομαλά σα μια ομάδα. Ελπίζω σε ένα μήνα από τώρα να είμαστε όλοι σε θέση να πούμε «τέλος (του προγράμματος κοινωφελούς εργασίας και μόνο) καλό, όλα καλά!».

 

Ερώτηση 4: Το αποτέλεσμα της συλλογικής αυτής προσπάθειας με τους συναδέλφους σου με σκοπό την διάδοση και την χρηστική ενημέρωση τόσο των εφημερίδων όσο και των πολιτών, πιστεύεις ότι έδωσε το αποτέλεσμα που ήθελες?

Απάντηση 4: Όπως προανέφερα, κλήθηκα να εργαστώ ως συντάκτρια στην εφημερίδα, κάτι που, όπως και οι περισσότεροι από τους συνεργάτες μου, δεν είχα ξανακάνει και, βέβαια, δέχτηκα την πρόκληση. Επίσης, κλήθηκα να συνεργαστώ με πολλά άτομα τελείως διαφορετικών επιστημονικών αντικειμένων. Οπωσδήποτε, μέχρι να υπάρξει ο κατάλληλος συντονισμός και να προσαρμοστούμε στις συνθήκες εργασίας πέρασε ένα χρονικό διάστημα με διάφορες δυσκολίες. Παρόλα αυτά, 4 μήνες μετά, είμαι πεπεισμένη ότι οι προσπάθειές μας έχουν αντίκρισμα στην κοινωνία και μια πληθώρα ανθρώπων, είτε του κρατικού μηχανισμού, είτε του κόσμου των επιχειρήσεων, είτε ευπαθών κοινωνικών ομάδων, είτε απλών ιδιωτών, έχουν βοηθηθεί με τον ένα ή τον άλλον τρόπο. Το τελευταίο αυτό μήνα ας δώσουμε όλοι τον καλύτερο εαυτό μας, ώστε να επηρεαστεί θετικά ακόμα μεγαλύτερο μερίδιο πολιτών της Περιφέρειας Αττικής και της κοινωνίας στο σύνολό της! Τα αγαθά, άλλωστε, κόποις κτώνται...

 

Ερώτηση 5: Πριν από αυτήν την εργασία ήσουν άνεργη ή είχες κάποια άλλη δραστηριότητα?

Απάντηση 5: Η εργασιακή μου εμπειρία είναι πολύ περιορισμένη. Αυτό συμβαίνει, διότι, προφανώς, είμαι ακόμα νέα (!), για να αστειευτώ... Έχω ολοκληρώσει τις μεταπτυχιακές μου σπουδές εδώ και σχεδόν ένα έτος. Κατά τη διάρκεια, όμως, των σπουδών μου δεν εργάστηκα καθόλου, παρά συμμετείχα δυο φορές (ως προπτυχιακή και μεταπτυχιακή φοιτήτρια) στο πρόγραμμα πρακτικής άσκησης. Την πρώτη φορά την πραγματοποίησα σε μια εταιρία συμβούλων επιχειρήσεων, ενώ τη δεύτερη στη ManPower Group. Το 6μηνο, μέχρι να ενταχθώ σε αυτό το πρόγραμμα κοινωφελούς εργασίας, απασχολήθηκα στον τομέα του marketing, αλλά χωρίς να είμαι ασφαλισμένη. Πάντως, η προοπτική απασχόλησής μου στον τομέα της Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας στη συνέχεια είναι κάτι που επιδιώκω.

 

Ερώτηση 6: Νιώθεις κι εσύ αδικημένη από τις συνθήκες που υπάρχουν στην χώρα μας για τους πτυχιούχους και τους νέους επιστήμονες? Γιατί πιστεύεις ότι συμβαίνει αυτό?

Απάντηση 6: Το να πει κάποιος ότι είναι ικανοποιημένος από τις συνθήκες που επικρατούν στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια μοιάζει, μάλλον, ουτοπικό. Το να μη βρίσκουν αντίκρισμα στην αγορά εργασίας τα πτυχία και τα μεταπτυχιακά μας, αλλά αντίθετα τα ποσοστά ανεργίας να κυμαίνονται σε τόσο ανησυχητικά επίπεδα, σίγουρα δε με κάνει να νιώθω περήφανη που ζω σε αυτή τη χώρα. Υπάρχουν πάρα πολλοί ικανοί νέοι επιστήμονες που θέλουν να προσφέρουν στην κοινωνία την εργασία τους, αλλά δεν τους ευνοούν οι καταστάσεις που επικρατούν. Τα αίτια όλης αυτής της κρίσης, νομίζω είναι, πλέον, λίγο ως πολύ γνωστά. Είναι το εκπαιδευτικό σύστημα, είναι το πολιτικό σύστημα, είναι η μη αξιοποίηση των διαθέσιμων πόρων, είναι η έλλειψη ενημέρωσης, είναι η ‘‘αδράνεια’’, είναι μια κακή νοοτροπία που πέρασε από γενιά σε γενιά... Ίσως είναι κι άλλα, στα οποία δε θα επεκταθώ.

 

Ερώτηση 7: Υπάρχει μια φράση που υποστηρίζει ότι: η δική σας γενιά είναι μια χαμένη γενιά, μέσα στην μετριότητα του συστήματος, που κυριάρχησαν οι φούσκες στην οικονομία, η κλεπτοκρατία, η διαφθορά και εν πολλοίς η αναξιοκρατία. Πως θα ήθελες να σχολιάσεις αυτήν την εκτίμηση?

Απάντηση 7: Αν και δε μου αρέσουν οι μεμψιμοιρίες, ούτε και οι βαρύγδουπες εκφράσεις, η άποψή μου είναι πως σίγουρα τα πράγματα δεν είναι όσο καλά θα μπορούσαν να είναι. Αν και δεν πιστεύω πως είμαστε μια χαμένη γενιά – «μηδένα προ του τέλους μακάριζε» - νιώθω πως ανήκω σε μια γενιά που καλείται με κάποιο τρόπο να «βγάλει τα κάστανα απ’ τη φωτιά». Εννοώ ότι η γενιά μας, ενώ μέχρι πρόσφατα μεγάλωνε σχεδόν ανέμελα, θεωρώντας πολλά αγαθά δεδομένα, αποδεικνύεται ότι τα πράγματα έχουν πάρει τελείως διαφορετική τροπή, αυτή που όλοι αντιμετωπίζουμε στην καθημερινότητά μας. Ανεπιστρεπτί; Κατά τη γνώμη μου όχι. Ακόμα και εδώ, στο «χείλος της καταστροφής» αν διαχειριστούμε έξυπνα τη γνώση, αν αξιοποιήσουμε τους διαθέσιμους πόρους, αν λειτουργήσουμε με μεγαλύτερη αλληλεγγύη, αν πάψουμε να μιλάμε τόσο για τα προβλήματα, αλλά για τις πιθανές λύσεις, τότε η γενιά μας θα μείνει στην ιστορία ως μια γενιά μεγάλων ανατροπών, ριζικών μεταρρυθμίσεων και θεμελίωσης αξιών που τείνουν να εκλείψουν. Αυτό δε θέλουμε;

 

Ερώτηση 8: Γαρυφαλλιά, πιστεύεις ότι συμμετέχεις σε ένα έντυπο δημοσιογραφίας πολιτών όπως αυτό τουλάχιστον παρουσιάστηκε τελευταία στην εκδήλωση στο Hilton ή ότι είσαι απλά ένας ειδικός συντάκτης στο κομμάτι που σπούδασες?

Απάντηση 8: Σε αρχική φάση, τα άρθρα μου άπτονταν του επιστημονικού μου ενδιαφέροντος, με έναν τρόπο εκλαϊκευμένο μεν, αλλά όχι πάντα κατανοητό από το ευρύ κοινό. Με το πέρασμα του χρόνου, έχει γίνει κατανοητός στην ομάδα συντακτών ο ρόλος της Δημοσιογραφίας Πολιτών και έχουν μπει οι σωστές βάσεις ώστε η εφημερίδα να αποτελέσει εργαλείο ουσιαστικής και χρηστικής ενημέρωσης και ελεύθερης έκφρασης διαφορετικών απόψεων επί των ζητημάτων που αφορούν στην Περιφέρεια Αττικής, στην Πράσινη Ανάπτυξη και στο περιβάλλον γενικότερα.

 

Ερώτηση 9: Γαρυφαλλιά, με όλα αυτά που έχεις αποκομίσει από την εφημερίδα αλλά και λόγω του επαγγέλματος σου, πιστεύεις ότι το έδαφος είναι πρόσφορο και οτι υπάρχει κάποιος τρόπος να αναπτυχθεί η Ε.Κ.Ε. περισσότερο στην Ελλάδα, με απώτερο σκοπό να ενσωματωθούν και να αναπτυχθούν οι ανθρωπιστικές αξίες στην λειτουργία της σημερινής <<κοινωνικά αναίσθητης>> κερδοσκοπικής αγοράς?

Απάντηση 9: Στη σημερινή «κοινωνικά αναίσθητη» κερδοσκοπική αγορά, όπως σωστά τη χαρακτήρισες, ο ρόλος της ΕΚΕ είναι πολύ περιορισμένος. Σε ένα μεγάλο μέρος του κόσμου των επιχειρήσεων, όπου μιλάμε για περιορισμό των λειτουργικών εξόδων, δε δικαιολογείται να μιλάμε για επενδύσεις σε δράσεις που δε φέρνουν άμεσα και μετρήσιμα αποτελέσματα και που δε σχετίζονται με το κύριο αντικείμενο δραστηριότητάς μας. Τα πράγματα, όμως, δε θα έπρεπε να είναι έτσι. Δεν μπορεί να θεωρούμε «περιττό» έξοδο την προσφορά στο κοινωνικό σύνολο μέσα στο οποίο δραστηριοποιείται η επιχείρηση, ενώ η διαφθορά έχει φτάσει σε πρωτόγνωρα επίπεδα. Το να ενσωματωθούν οι ανθρωπιστικές αξίες στη λειτουργία της ελεύθερης οικονομίας αποτελεί, κατά τη γνώμη μου, απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάπτυξη της χώρας. Χρειάζεται να γίνει επαναπροσδιορισμός των αξιών ώστε να επενδύουμε χρόνο και χρήμα εκεί που πραγματικά έχει νόημα, χωρίς να αποτελεί μοναδικό κριτήριο αξιολόγησης μιας επένδυσης το κοντόφθαλμο οικονομικό συμφέρον κάποιων μεμονωμένων ανθρώπων. Εμείς, ως συντάκτες της εφημερίδας, οφείλουμε να αναλάβουμε πιο δραστικό ρόλο, αναδεικνύοντας όλα αυτά τα θέματα, απαιτώντας να γίνουν άμεσα αλλαγές, προτείνοντας λύσεις στα κακώς κείμενα και προβάλλοντας ακόμα περισσότερες καλές πρακτικές από τον επιχειρηματικό κόσμο.

Αναζητήστε στην Οίκοpress

Βασίλης Τακτικός

Βασίλης Τακτικός - προσωπικός ιστότοπος

Επισκεφθείτε επίσης

 

bio trikala logo

ΑΜΚΕ Ερύμανθος

Social Activism

paratiritiriokp

solon

Ερύμανθος Κοινωφελής Εργασία

edo-mko

Επισκεφθείτε τα Blog Μας

TheBlogIconBlogger 

Πανελλήνιο Παρατηρητήριο

Βασίλης Τακτικός – Συγγράμματα για την Κοινωνική Οικονομία

Δημοσιογραφία Πολιτών

Συμμετοχική Δημοκρατία

Η Επανάσταση των Social Media

Πράσινες Πόλεις

Υδάτινοι Πόροι και Περιβάλλον

Διαδραστική Παιδεία μέσω της Τέχνης

Κοινωνικά Υποστηριζόμενη Γεωργία

Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας

Social Activism in the World

Κοινωνική Οικονομία

 

Συμπράττων φορέας

Περιφέρεια Αττικής