Διαχείριση Περιβάλλοντος

Δημοσιεύτηκε: Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2013 12:34

Ο περιβαλλοντολόγος Αθανάσιος Κόκκοτος αφηγείται στην Όλγα Υψηλάντη την εμπειρία του και την δραστηριότητα του, ως συντάκτης στην εφημερίδα οίκοpress, στο πλαίσιο του κοινωφελούς προγράμματος εργασίας και την προσπάθεια του να εκλαϊκεύσει την πληροφορία για την ορθή διαχείριση του περιβάλλοντος.

 

Ο.Υ.) Θάνο, είσαι περιβαλλοντολόγος και συγκεκριμένα διαχειριστής περιβάλλοντος, είχες την ευκαιρία να εργαστείς ως συντάκτης στην εφημερίδα οικοpress. Διανύοντας τον 4 μήνα της πρακτικής σου εξάσκησης τι έχεις αποκομίσει από αυτήν την εμπειρία και πως σκέφτεσαι να την αξιοποιήσεις στο μέλλον; 

Α.Κ.) Η αλήθεια είναι πως ήταν μια καλή δραστηριότητα η οποία μου πρόσφερε την ευκαιρία να δοκιμάσω ορισμένες από τις γνώσεις που είχα στην πράξη και στην επικοινωνία μου με το ευρύτερο κοινό. Δηλαδή, πως μπορούν οι θεωρητικές γνώσεις για τη διαχείριση του περιβάλλοντος, να συμβάλουν κατά τέτοιο τρόπο ώστε να ενεργοποιηθούν διαδικασίες επιχειρηματικότητας. Είχα την ευκαιρία να μιλήσω με αρκετό κόσμο που θέλει να μάθει γύρω από τη διαχείριση του περιβάλλοντος και η τριβή μου με αυτούς τους ανθρώπους καθώς και η επικοινωνία μου μαζί τους σίγουρα, έχουν συντελέσει να με φέρουν πιο κοντά στην πραγματικότητα της αγοράς και αυτό για μένα είναι το ζητούμενο, να κατανοήσω τους μηχανισμούς της αγοράς σε αυτό τον τομέα. Παράλληλα, νομίζω ότι ήμουν χρήσιμος στην εκλαΐκευση και ευρύτερη διάδοση εξειδικευμένων πληροφοριών.

Ο.Υ.) Ποια ήταν τα θέματα-άρθρα με τα οποία καταπιάστηκες σαν περιβαλλοντολόγος;

Α.Κ.) Οι θεματικές με τις οποίες καταπιάστηκα, ήταν το θέμα της ρύπανσης στην πόλη και ποιες τεχνολογίες αντιρρύπανσης θα μπορούσαμε να εφαρμόσουμε για να τις αντιμετωπίσουμε. Επίσης, μίλησα για το πώς θα μπορούσε η διαχείριση του περιβάλλοντος να περάσει στα χέρια των πολιτών διαμέσου μιας νέας μορφής επιχειρηματικότητας, της Κοινωνικής Συνεταιριστικής Εταιρείας (Κοιν.Σ.Επ.). Ανέφερα παραδείγματα Ευρωπαϊκών πόλεων όπου οι τοπικές αρχές συνεργάστηκαν με τους πολίτες για την εφαρμογή μιας ορθής πολιτικής περιβαλλοντικής διαχείρισης τους. Ακόμη μίλησα για την αξία της δημοσιογραφίας πολιτών, ένα θέμα το οποίο αναπτύξαμε ιδιαίτερα ως <<Ερύμανθος Α.Μ.Κ.Ε.>> στην εκδήλωσή στο Hilton στις 22/12/2012, όπως επίσης και πως αυτή μπορεί να βοηθήσει τον τομέα του περιβάλλοντος.

Ο.Υ.) Πως νιώθεις που έπρεπε να συμμετάσχεις και να λειτουργήσεις σε μια ομάδα? Υπήρξε συνεργασία μεταξύ σας για να βγει το αποτέλεσμα κατά την διάρκεια του 4μήνου? Ποιες δυσκολίες αντιμετώπισες;

Α.Κ.) Το να δουλεύεις ομαδικά θα πρέπει πλέον να είναι το νέο πνεύμα του καιρού μας. Όπως και για την σημερινή άσχημη οικονομική κατάσταση της χώρας μας, χρειάζεται η συλλογική δουλειά για να ξεκολλήσουμε από το τέλμα, έτσι και στην αγορά εργασίας, απαιτείτε ένα συλλογικό πνεύμα προσπάθειας για να την συγκρατήσουμε από την πτώση. Από αυτή την σκοπιά ναι, είμαι ικανοποιημένος που δουλεύω ομαδικά. Όσο για το αν υπήρχε συνεργασία μεταξύ μας για να βγει κάποιο αποτέλεσμα, φυσικά! Είναι δυνατόν να ήμασταν ομάδα χωρίς συνεργασία; Θα το είχαμε διαλύσει από τον πρώτο μήνα. Τώρα, σχετικά με τις δυσκολίες, δε θα έλεγα ότι ήταν πολλές και μεγάλες, ήταν απλά αυτές που κάθε ομάδα πρέπει να ξεπεράσει για να βρει τον ρυθμό της. Ευτυχώς, η δική μας ομάδα το βρήκε πολύ νωρίς.

Ο.Υ.) Το αποτέλεσμα της συλλογικής αυτής προσπάθειας με τους συναδέλφους σου με σκοπό την διάδοση και την χρηστική ενημέρωση τόσο των εφημερίδων όσο και των πολιτών, πιστεύεις ότι έδωσε το αποτέλεσμα που ήθελες;

Α.Κ.) Σαφέστατα! Ξέρεις, πριν από την εφημερίδα oikopress, υπήρχε μεγάλη άγνοια σχετικά με θέματα διαχείρισης του περιβάλλοντος. Πολλοί πίστευαν ότι ήξεραν πολλά σχετικά με αυτό το θέμα αλλά, στην ουσία νόμιζαν ότι γνώριζαν. Αρκεί κάποιος να δει την επισκεψιμότητα του δικού σου άρθρου <<Μπλέ κάδοι ανακύκλωσης….Γνώριζες ότι….>> και το οποίο εδώ και 2 μήνες σχεδόν παραμένει σταθερά πρώτο, δείχνοντας την έλλειψη ενημέρωσης των πολιτών σχετικά με τους μπλε κάδους. Ακόμα, το πολύ ωραίο άρθρο του συνάδελφού μου Σταύρου Μαραγκού << ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ…! Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης: ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ >> που είναι το τρίτο σε επισκεψιμότητα ή ποιος ήξερε για το κόκκινο ελάφι της Πάρνηθας στο άρθρο της συναδέλφου Ελένης Πισιμίση << Κόκκινο Ελάφι – Ο πρωταγωνιστής της Πάρνηθας >>. Τέλος, θα ήθελα να αναφέρω ότι η εφημερίδα δεν αναλώθηκε μόνο στο να κοινοποιήσει άγνωστα θέματα, αλλά επίσης και στο να δώσει προτάσεις όπως στο άρθρο μου <<Αστική ρύπανση και πολιτικές διαχείρισής της>> ή να προβάλει οικονομικούς πόρους προς αξιοποίηση, όπως στο άρθρο της συναδέλφου Ελένης Κατσίμπρα << Τα Προγράμματα ΕΣΠΑ για την Προστασία του Περιβάλλοντος στον Αστικό Χώρο της Αθήνας και η Συμβολή της Κοινωνίας των Πολιτών >>. Εν ολίγοις το υλικό της εφημερίδας καλύπτει πλήρως όλα όσα θα πρέπει να γνωρίζει ο απλός πολίτης γύρω από το περιβάλλον χωρίς να αφήνει τίποτα απ’έξω.

Ο.Υ.) Πριν από αυτήν την εργασία ήσουν άνεργος ή είχες κάποια άλλη δραστηριότητα;

Α.Κ.) Όχι! ήμουν άνεργος, όπως το 70% των νέων αυτής της χώρας. Δυστυχώς, οι σημερινές περιστάσεις δεν μας αφήνουν πολλές ευκαιρίες, τα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας ήταν σαν μια σταγόνα ελπίδας μέσα στον ωκεανό απελπισίας της ανεργίας.

Ο.Υ.) Νιώθεις αδικημένος από τις συνθήκες που υπάρχουν στην χώρα μας για τους πτυχιούχους και τους νέους επιστήμονες. Γιατί πιστεύεις ότι συμβαίνει αυτό;

Α.Κ.) Φυσικά και είμαι απογοητευμένος! Δεν μπορεί νέα παιδιά με όρεξη για δημιουργική δουλειά, να παραγκωνίζονται από ένα σάπιο σύστημα που βασιλεύει εδώ και 35 χρόνια, υπαίτιο της τωρινής άσχημης κατάστασης και το οποίο μάλιστα δεν θέλει να αλλάξει, ακόμα και τώρα που έχουμε πλησιάσει την καταστροφή. Επειδή δεν θέλει να χάσει τα προνόμιά του, σε συνεργασία με το πολιτικό μας σύστημα, παρασιτεί στην κοινωνία μας, προεξοφλώντας το κοινό μας μέλλον και κυρίως το μέλλον των σημερινών νέων.

Ο.Υ.) Υπάρχει μια φράση που υποστηρίζει ότι: η δική σας γενιά είναι μια χαμένη γενιά, μέσα στην μετριότητα του συστήματος, που κυριάρχησαν οι φούσκες στην οικονομία, η κλεπτοκρατία, η διαφθορά και εν πολλοίς η αναξιοκρατία. Πως θα ήθελες να σχολιάσεις αυτήν την εκτίμηση;

Α.Κ.) Εγώ θα έλεγα πως είμαστε ιστορική γενιά. Τι εννοώ; Εγώ βλέπω ότι εμείς μάλλον θα είμαστε αυτή η γενιά που θα κάνει την προσπάθεια να κάνει επιτέλους πιο Ευρωπαϊκή αυτή την χώρα. Είμαστε η γενιά που θα αξιώσει την καθιέρωση διαφανών δημοκρατικών διαδικασιών, είμαστε η γενιά που θα προσπαθήσει να περιορίσει την διαφθορά και την πολιτική-μαφίας που επικρατούσε όλα αυτά τα χρόνια στον τόπο, είμαστε ίσως η γενιά που θα προετοιμάσει το έδαφος της δίκης μας καθυστερημένης <<Γαλλικής επανάστασης>> και η οποία θα διαμορφώσει την συνείδηση του υπεύθυνου πολίτη στον σημερινό Έλληνα. Μια λογική που ο σημερινός Έλληνας αγνοεί πλήρως και αρέσκεται να ακολουθεί πιστά μια ραγιάδικη λογική που του κληροδότησε το οθωμανικό κράτος. Φυσικά, όλα αυτά θα γίνουν δίνοντας το αίμα μας (όχι κυριολεκτικά), αφού αυτό το μεγάλο βάρος που πέφτει στους ώμους μας θα πρέπει να το σηκώσουμε με μισθούς πείνας και ανέχειας.

Ο.Υ.) Θάνο, πιστεύεις ότι συμμετέχεις σε ένα έντυπο δημοσιογραφίας πολιτών όπως αυτό τουλάχιστον παρουσιάστηκε τελευταία στην εκδήλωση στο Hilton ή ότι είσαι απλά ένας ειδικός συντάκτης στο κομμάτι που σπούδασες;

Α.Κ.) Συμβαίνουν και τα δύο! Από την άποψη του επιστήμονα που γράφει εξειδικευμένα και εκλαϊκευμένα επιστημονικά άρθρα της ειδικότητάς του, θα έλεγα πως είμαι όντως ένας ειδικός συντάκτης. Από την άποψη όμως ότι, τυγχάνει να είμαι ταυτόχρονα και ένας πολίτης που βιώνει άμεσα τα θέματα που γράφει και τα οποία αφορούν όλους τους πολίτες στην καθημερινή τους ζωή , θα έλεγα πως είμαι και ρεπόρτερ ενός νέου είδους δημοσιογραφίας, της δημοσιογραφίας πολιτών. Βέβαια σε αυτό τον τομέα, δεν θα μπορούσα να παραλείψω να ευχαριστήσω την πολύτιμη βοήθεια του Διευθυντή μου κ. Βασίλειου Τακτικού, ο οποίος γνωρίζει πολύ καλά τον τομέα της δημοσιογραφίας, λόγω της πολύχρονης εμπειρίας του και ο οποίος προθυμοποιήθηκε να μας μυήσει γρήγορα σε αυτόν τον άγνωστο χώρο σε μας. Επίσης, θέλω να τον ευχαριστήσω, γιατί μας έκανε κοινωνούς της ιδέας της δημοσιογραφίας πολιτών, αφήνοντας μια μικρή <<μαγιά>> νέων ανθρώπων να πλάσουν το δικό τους <<φρέσκο ζυμάρι>> στην από καιρό ληγμένη <<πίτα>> της κατεστημένης δημοσιογραφίας.

Ο.Υ.) Θάνο, με όλα αυτά που έχεις αποκομίσει από την εφημερίδα αλλά και λόγω του επαγγέλματος σου, πιστεύεις ότι μέσω της «πράσινης ανάπτυξης» θα υπάρξει λύση στην ανεργία που μαστίζει στις μέρες μας;

Α.Κ.) Η πράσινη ανάπτυξη είναι η ΜΟΝΗ λύση για να βγούμε από το αδιέξοδο. Είναι μονόδρομος. Για τις θέσεις εργασίας τις οποίες προσφέρει η πράσινη ανάπτυξη, την συμβολή της στο Α.Ε.Π. και την εξασφάλιση της ποιότητας ζωής των πολιτών, δεν χρειάζεται να αναφερθώ εκτενώς, είναι ήδη γνωστά αυτά τα οφέλη στους περισσότερους πολίτες και τα παραδείγματα των άλλων χωρών, που έχουν ξεκινήσει να εφαρμόζουν την πράσινη ανάπτυξη, μιλούν ήδη από μόνα τους. Αν κάποιος παραμένει δύσπιστος, αν κάποιος θεωρεί πως αυτά που ανέφερα είναι αερολογίες, αρκεί να ρίξει μια ματιά στο έργο μιας ομάδας νέων ανθρώπων στο διαδίκτυο, που φιλοδοξεί να βλαστήσει και να αναπτυχθεί στο άνυδρο τοπίο της σημερινής Ελλάδας και ο τίτλος του έργου αυτού; Ηλεκτρονικές εφημερίδες oikopress και Social Activism Αθηνών.