Θανάσης Λάλας: Από τον εμφύλιο και μετά ζούμε διαρκώς σε κρίση

Αναδημοσίευση από ethnos

 

Ο Θανάσης Λάλας δεν χρειάζεται συστάσεις. Ο γνωστός δημοσιογράφος που σφράγισε μια εποχή με τα περιοδικά του, ο μετρ των συνεντεύξεων -που δημοσίευσε 3.500 συζητήσεις του με ανθρώπους παγκόσμιας εμβέλειας και φήμης- παραμένει σε εγρήγορση και ένας εξαιρετικός αφηγητής.

 

Πλέον, όσα έχει να πει -και έχει να πει πολλά και κυρίως εξομολογητικά- τα εκφράζει μέσα από τη ζωγραφική. Τους τελευταίους μήνες ξεκίνησε έναν «διάλογο» με τα Μέσα, γιατί «πιστεύει ότι τώρα πρέπει όλοι να αρχίσουμε να μιλάμε, να αφηγούμεθα, να ακούμε, να επανεφεύρουμε τη σημασία του ακούω, μιλάω, αγγίζω, βλέπω».

Εχετε δηλώσει ότι πιστεύετε στην ήττα η οποία σου δίνει ώθηση. Η χώρα βιώνει μια ήττα που θα δώσει αργότερα ώθηση ή ζούμε μια καταστροφή;

Από μας εξαρτάται, τον καθέναν και όλους μαζί. Είμαστε εδώ για να πάμε κάπου ή να κολυμπήσουμε στην πλήξη και στο κενό; Είναι θέμα στόχου. Αυτός καθορίζει την επόμενη μέρα. Ο στόχος. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο αμάρτημα από την απώλεια ή την έλλειψη στόχου. Το μεγάλο πρόβλημα αυτής της χώρας είναι ότι βγαίνοντας από τον Εμφύλιο συνέχισε ο νικητής να βλέπει τον ηττημένο σαν ηττημένο και ο ηττημένος να κυνηγιέται από τον νικητή. Αυτό ήταν η αρχή της κρίσης, που ζούμε τα απόνερά της σήμερα. Γίνεται μια εμφύλια διαμάχη και αμέσως μετά οι άνθρωποι ζούνε μαζί, ενωμένοι, κι ας είχαν στο μυαλό τους έναν άλλο δρόμο. Εδώ συνεχίστηκε το κυνηγητό και αυτό μας δίχασε ακόμα περισσότερο και έτσι μπήκε ο Εμφύλιος ακόμα και μέσα στις προσωπικές μας σχέσεις. Στην Ελλάδα τα πάντα, ακόμα και σήμερα, ορίζονται με όρους Εμφυλίου. Η κρίση πολλαπλασιάστηκε όταν με την αποστασία καταργήθηκε η σημασία του παραδείγματος και η κρίση έφτασε στα κόκκινα με τη μεταπολίτευση... Τότε το σύστημα έκανε μια σοβαρή επιλογή. Προκειμένου να βάλει στο παιχνίδι και τους άλλους μισούς, άλλαξε τον ηθικό κοινωνικό κώδικα και χωρίς να το πολυκαταλάβει έκανε την ατομικιστική και ωφελιμιστική συμπεριφορά ζητούμενο, για την προσωπική μας προβολή και κυριαρχία. Αυτό ήταν το νέο μας μέτρημα. Τώρα ζούμε το τσουνάμι αυτής της κρίσης. Δεν ζούμε την κρίση τώρα, την κρίση τη ζούμε 60 χρόνια.

Τα απόνερα είναι αυτά που ζούμε τώρα;

Το τσουνάμι της ατομικής, κοινωνικής και πολιτικής μας συστηματικής τύφλωσης ζούμε. Ζούμε την αναποφασιστικότητά μας. Είμαστε ανάπηροι στο χτίσιμο. Μάθαμε μόνο παλάτια σε άμμο να φτιάχνουμε για την ανάδειξη της στιγμής. Ξεχάσαμε το παιχνίδι της ζωής, γιατί από το βράδυ μέχρι το επόμενο βράδυ ριχτήκαμε στην μπιρίμπα, νομίζοντας ότι μπιρίμπα είναι το παιχνίδι. Δυστυχώς. Αλλά δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο έτσι η ζωή, γιατί δεν υπάρχει άλλο ζουμί να κάνουμε πορτοκαλάδα. Ξεζουμιστήκαμε... Δεν γίνεται να υπάρχουν άξιοι άνθρωποι και να προβάλλονται μόνο οι μη άξιοι, γιατί μόνο έτσι δεν αμφισβητείται η δική μας κενότητα και αναπηρία. Ολη η ζωή μας έχει γίνει παράλογη για να μη φανεί ο παραλογισμός μιας ομάδας. Ζούσαν ο μεσοαστός και ο μικροαστός σαν να ήταν πάμπλουτοι. Δανειζόμασταν για να πάμε διακοπές... Και πηγαίναμε διακοπές στο ίδιο ξενοδοχείο, στο εξωτερικό, που πήγαινε κάποιος άνθρωπος που είχε πετρελαιοπηγές. Πηγαίναμε σ' έναν τόπο και η μόνη πληροφορία που φέρναμε πίσω ήταν σε ποιο εστιατόριο φάγαμε και σε ποιο ξενοδοχείο μείναμε. Εκεί τελείωνε και άρχιζε το ταξίδι. Οταν επενδύεις στο κενό, μοιραία κάποια στιγμή θα πέσεις στο κενό.

Οτι έχουμε τρικομματική κυβέρνηση, που δεν ήταν στην κουλτούρα μας, το θεωρείτε πρόοδο;

Πρόοδος σημαίνει ότι προχωρώ πάνω σ' έναν δρόμο, άρα έχω έναν στόχο και τον ακολουθώ και σιγά σιγά πλησιάζω τον στόχο. Με εμπόδια ίσως, αλλά προχωρώ χωρίς να χάνω τον στόχο μου. Εδώ και τώρα δεν πιστεύω ότι στις πολιτικές μας πράξεις υπάρχει στόχος. Δεν πιστεύω ότι οδηγούμεθα κάπου με τον δρόμο που έχουμε πάρει, γιατί δεν έχουμε ξεκαθαρίσει τον στόχο μας, πού θέλουμε να πάμε. Ζούμε με μια ελπίδα, αλλά δεν ξέρουμε για ποιο πράγμα ελπίζουμε. Δεν ξέρουμε ποιο είναι το ζητούμενο, αλλά ζητάμε να κάνουμε θυσίες για να φτάσουμε σε αυτό. Κουφά πράγματα. Τρελά, παράλογα. Κανείς δεν έχει τοποθετηθεί δημόσια για τον στόχο που κυνηγάμε, να δούμε αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε και οι υπόλοιποι. Να μην πτωχεύσουμε, λένε. Λένε ότι αυτός είναι ο στόχος. Ποιοι να μην πτωχεύσουν; Ποιοι; Αυτοί που έχουν ήδη σκεπαστεί από τα χρέη ή αυτοί που χρωστάνε, αλλά δεν θέλουν να φτωχύνουν λίγο για να τα ξεχρεώσουν; Ποιοι; Πιστεύω λοιπόν πως δεν προχωράμε, γιατί δεν ξέρουμε τι ζητάμε... Απλώς, όπως τα pacman, τρώμε τον χρόνο μας, για να αντέξουμε γενικώς, να αντέξουμε να μην αλλάξουμε αυτό που είχαμε μάθει να κάνουμε κι ας μας οδήγησε στη μαύρη τρύπα της τύφλας μας... Τρώμε τον χρόνο χωρίς στόχο, μέχρι να μας φάει. Γιατί ο χρόνος αν δεν γεμίσει με το κυνήγι ενός στόχου, με το κυνήγι του ενδιαφέροντός μας, τελικώς μας τρώει, όλους.

Ακούμε όμως ότι καταφέραμε μικρές ή μεγάλες επιτυχίες, κατορθώματα, αποφύγαμε την πτώχευση...

Αυτά είναι διανοητικά κατασκευάσματα, για να μην πω αφελή λόγια εγκεφάλων που «δεν κατοικούνται», γι' αυτό και αναλαμβάνουν δημόσιες θέσεις χωρίς ίχνος ενοχής για την αδυναμία τους... Είναι κουρτίνα όλα αυτά, καταρράκτες στα μάτια μας και τα αυτιά μας, για να μη δούμε τις αδυναμίες μας και να μην «την ακούσουμε» και πάρουμε «ανάποδες» και γίνουμε μια μαζική απειλή. Κουβεντούλες για εφησυχασμό. Ο,τι δεν μπορούμε να κάνουμε το αναβάλλουμε για αύριο. Τέλος πάντων, η μεγάλη κουβέντα που μας αφορά όλους δεν έχει ειπωθεί. Μόνο ένας συνεχής εκφοβισμός του συστήματος προς τους πολίτες. Μικρές λέξεις-βόμβες που έχουν καταλάβει ότι μας πανικοβάλλουν. Τις εκτοξεύουν, μας πιάνει ο πανικός, παγώνουμε, δεν αντιδρούμε, συμμετέχουμε στην ακινησία, γιατί αν κινηθούμε -μας λένε- ίσως γίνει μεγαλύτερο κακό, αν και το κακό που ήταν να μας βρει μας έχει πνίξει πια, αλλά αυτό ούτε που το σκεφτόμαστε, γιατί ελπίζουμε «κάτι» που δεν ξέρουμε ποιο «κάτι» είναι αυτό που ελπίζουμε... Και έτσι σιγά σιγά πτωχεύει το μυαλό μας και ξεραίνεται η ψυχή μας και χάνουμε τις αισθήσεις μας μία μία και ως αναίσθητοι επιβιώνουμε.

Η δημοσιογραφία πώς σας φαίνεται σήμερα με τα blogs, το twitter;

Δεν μπορώ να λέω όλα αυτά και να πιστεύω ότι μπορεί να λειτουργήσει σωστά η δημοσιογραφία μέσα σε αυτήν τη χωματερή. Η δημοσιογραφία έχει συμμετοχή στη δημιουργία και είναι πια μέρος αυτής της τεράστιας χωματερής που μας πνίγει. Αυτό δεν σημαίνει ότι σε κάθε χώρο δεν υπάρχουν διαμάντια και λαμπρά μυαλά και ψυχές. Το ζητούμενο στη ζωή όμως είναι να υπάρξει ισορροπία στα κάρβουνα και τα διαμάντια. Σημασία στη ζωή έχει ο έχων την ευθύνη της λάμπας στο σκοτάδι να προσπαθεί να ρίξει το φως προς όλες τις κατευθύνσεις...

Τι θεωρείτε επαναστατική πράξη στις μέρες μας;

Θα πρέπει να καταλάβουμε ότι η απόφαση ήταν και είναι η μόνη επαναστατική πράξη. Αποφασισμένοι άνθρωποι ήταν οι επαναστάτες του κόσμου και αυτό που μας λείπει είναι η αποφασιστικότητα. Είμαστε βυθισμένοι στην αναποφασιστικότητα, γι' αυτό μένουμε στάσιμοι, αρνούμαστε κάθε αλλαγή.

Και να υποστούμε και τις συνέπειες της απόφασης...

Ετσι κι αλλιώς απόφαση σημαίνει συνέπεια. Οι συνέπειες σε αφυπνίζουν, γιατί σκέφτεσαι τι έκανες λάθος ή σωστό. Εμένα όσοι άνθρωποι με ξέρουν για δέκα πράγματα που έχω κάνει και τα θεωρούν καλά, θα πρέπει να ξέρουν ότι κουβαλάω κι άλλα 100 πράγματα που δεν ξέρουν, δεν θα μάθουν, κάποια δεν μου βγήκαν ή δεν νιώθω και τόσο υπερήφανος που τα έκανα. Λένε ότι ο Λάλας έκανε πολύ ωραία περιοδικά. Οχι ο Λάλας... Κάποιος μου έδωσε τη δυνατότητα να τα κάνουμε και μια υπέροχη ομάδα τα έκανε και τα χρεώθηκε τελικώς ο Λάλας. Αυτή είναι η αλήθεια. Και μαζί με την αξιοσύνη υπάρχουν και πολλά λάθη.

Οι νέοι άνθρωποι, οι επιστήμονες φεύγουν από τη χώρα...

Και καλά κάνουν. Δεν φεύγουν, ξεκινούν το ταξίδι. Χώρα σου είναι το στενό γεωγραφικό όριο ή εκεί όπου μπορείς να κάνεις πράξη αυτά που σκέφτεσαι και ονειρεύεσαι; Γιατί να μείνουν εδώ σε μια χώρα που υψώνει κάγκελα αντί να τα καταργεί; Εφυγε ο Κουνέλης και άγγιξε το όνειρό του ή σώθηκα εγώ που έμεινα εδώ και δεν άγγιξα τα όνειρά μου;

 

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΜΠΙΝΤΕΛΑΣ
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

Αναζητήστε στην Οίκοpress

Βασίλης Τακτικός

Βασίλης Τακτικός - προσωπικός ιστότοπος

Επισκεφθείτε επίσης

 

bio trikala logo

ΑΜΚΕ Ερύμανθος

Social Activism

paratiritiriokp

solon

Ερύμανθος Κοινωφελής Εργασία

edo-mko

Επισκεφθείτε τα Blog Μας

TheBlogIconBlogger 

Πανελλήνιο Παρατηρητήριο

Βασίλης Τακτικός – Συγγράμματα για την Κοινωνική Οικονομία

Δημοσιογραφία Πολιτών

Συμμετοχική Δημοκρατία

Η Επανάσταση των Social Media

Πράσινες Πόλεις

Υδάτινοι Πόροι και Περιβάλλον

Διαδραστική Παιδεία μέσω της Τέχνης

Κοινωνικά Υποστηριζόμενη Γεωργία

Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας

Social Activism in the World

Κοινωνική Οικονομία

 

Συμπράττων φορέας

Περιφέρεια Αττικής